Chakka, mijn wolvekind

Met een grote grijns op zijn stoute snuit groef Chakka in de open haard (het liefst nadat die pas gebruikt was), joeg alle vier de katten letterlijk op de kast en vrat mijn bed op. Als we bezoek hadden, gaapte Chakka onnodig veel om zijn machtige gebit te laten bewonderen. Zorgvuldig wist hij ook een air van onnozelheid op te houden, wanneer ik, zijn opperwolf, hem wilde straffen voor zijn streken. Mijn grote droom- een echte wolf grootbrengen - werd werkelijkheid toen ik een vier weken oud welpje vond; een kleine donsbal, even rond als hoog en met enorme poten. Ik noemde hem Chakka, dat in de taal der Eskimo's 'vriend' betekent. Hoewel ik wist dat het niet eenvoudig was een wild dier op te voeden, kwam ik toch voor heel wat verrassingen te staan. De kleine Chakka was schattig, speels en onweerstaanbaar, maar ook heel ondeugend, vooral toen hij met alle andere dieren van mijn huishouding kennismaakte: twee Deense doggen, vier katten, twee wasberen en een meeuw - en niet te vergeten mij