De operationele politiebriefing onderzocht

De reeks Politiekunde is een uitgave van het Onderzoeksprogramma Politie & Wetenschap, een zelfstandig onderdeel van de Politieacademie. Politie & Wetenschap is ingesteld om een stimulans te geven aan de toegepaste wetenschappelijke kennisontwikkeling op het gebied van politie en veiligheid, de daarvoor benodigde kennisinfrastructuur en de daadwerkelijke benutting van onderzoeksrapporten en -resultaten in politiepraktijk, beleid en opleiding. Publicaties in de reeks Politiekunde betreffen in het algemeen concrete handleidingen, modellen, instrumenten of werkwijzen die direct bruikbaar zijn voor de politiepraktijk. Ze zijn veelal de uitkomst van onderzoek dat is verricht in het kader van het meerjarige onderzoeksprogramma, de kernactiviteit van Politie & Wetenschap. De operationele politiebriefing als sturingsinstrument staat al enige tijd centraal in de doctrines over de gewenste werkwijzen van de politie en wordt sinds kort ook gezien als onderdeel van de nieuwe nationale briefing. In schijnbare tegenstelling tot deze centrale plaats bestaat nog weinig inzicht in - de randvoorwaarden voor - de effectiviteit van de briefing. Hiermee wordt bedoeld de mate waarin de opdrachten/informatie die in de operationele politiebriefing zijn verstrekt, ook echt onthouden worden. Waar opdrachten/ informatie niet onthouden worden, zullen ze ook bewust niet worden uitgevoerd zoals vooraf door leidinggevenden is bedacht. Crisislab heeft daarom een participatief onderzoek uitgevoerd naar de politiebriefing. Doel is om tot een eerste aanzet te komen om de lacunes in onze kennis over de effectiviteit van de politiebriefing op te vullen. Een eerste centrale bevinding is dat besluitvorming over de inhoud en vormgeving van de briefing in essentie decentraal plaatsvindt op het niveau van de opstellers van de briefing. Er vindt vrijwel geen sturing plaats op het niveau van korps-, districts- of teamleiding. Deze bevinding heeft ook betekenis voor het vormgeven van de nationale briefing: het uitgangspunt dat het uitvoerende werk op straat gestuurd zou kunnen worden vanaf een centraal niveau, variërend van teamleiding tot nationaal niveau, is op basis van dit onderzoek een illusie zolang geen rekening wordt gehouden met de wijze waarop de operationele briefing tot stand komt. Een tweede centrale bevinding is dat de meerderheid van alle informatie niet onthouden wordt, zodat de sturingswaarde van de huidige politiebriefing alleen al daarom beperkt lijkt. De mate van beklijving verbetert significant door onder andere: een kleiner aantal te presenteren dia's, een kleiner aantal te presenteren informatie-elementen, de (persoonlijke) relevantie van de informatie en het maken van aantekeningen