Een sluimerend systeem / Rasterboeken

'Om het in ieder mens sluimerende systeem te doen ontwaken' - aldus de Duitse achttiende-eeuwse essayist Lichtenberg ergens in zijn Kladboeken - 'is schrijven een voortreffelijk middel, en iedereen die ooit iets heeft geschreven, zal hebben ontdekt dat schrijven altijd iets wakker maakt dat men voordien niet duidelijk besefte, hoewel het in ons lag besloten.' Misschien lijkt lezen, wat dit betreft, wel heel erg op schrijven. In elk geval is het aan de lezer om het systeem in de ideeën en vondsten van Nicolaas Matsier nader te exploreren. Op eigen houtje, want de stukken zijn alfabetisch op trefwoord gerangschikt. Wat verbindt de Amsterdamse Da Costa buurt met de stillevens van Stoskopff?. Wat hebben gevelstenen met knopen te maken? Wat is er tussen de tijdens de Maastrichtse Heiligdomsvaart omgedragen relieken en Herodotus? Wat hebben de protestantse kinderboekenauteur WG. van de Hulst en de Barcelonese schrijfster Mercè Rodoreda gemeen? Het is avontuurlijk lezen in dit boek vol meeslepende, geestige, liefdevolle essays over architectuur en taal, schilderkunst en literatuur. Een ervan, het in de Volkskrant verschenen stuk over de Noorderkerk in Amsterdam, kreeg de Heemschut NOG Prijs 1997. Nicolaas Matsier (1945) is essayist, schrijver van verhalend proza en kinderboeken, en vertaler. Hij is redacteur van het literaire tijdschrift Raster. Zijn roman Gesloten huis werd genomineerd voor de AKO-prijs, voor de Gouden Uil, voor de Libris Prijs, en voor de Europese Literaire Prijs. Aan het boek werden zowel de Mekkaprijs van de Nederlandse en de Vlaamse kritiek als de Bordewijkprijs toegekend. ik zijn intussen zo'n vijfenzeventigduizend exemplaren van verkocht. 'Een opmerkelijk colorist, iemand met een vloeiende, transparante stijl, die trefzeker formuleert, voortdurend appelleert aan ons vermogen om mee te denken, en een grootmeester in het uitspelen van non-heroïsche motieven.' - De Groene Amsterdammer