Mijn zelfmoord
Maak tweedehands je eerste keus
- Gratis verzending vanaf 4 boeken of 40 euro
- Alle boeken met zorg gecontroleerd
- Op werkdagen voor 15:00u besteld, dezelfde dag verzonden
Niet op voorraad... Seintje?
Vul je e-mail adres in en wij sturen je een e-mail als het boek weer op voorraad is.
ISBN
9789024436781
Bindwijze
Paperback
Taal
Nederlands
Auteur
Uitgeverij
Koninklijke Boom Uitgevers
Jaar van uitgifte
2021
Aantal pagina's
62
Waar gaat het over?
‘Als je dit leest, ben ik dood.’ Op 6 november 1925 joeg Henri Roorda zich een kogel door het hart. Hoe hij tot die daad was gekomen, legt hij uit in deze wrange, vaak ook grappige confessie. Zijn ‘suïcide’ heeft tal van redenen: geldnood, de sleur van het onderwijs, de treurnis van het ouder worden. Ook persoonlijker motieven speelden een rol, zo blijkt tussen de regels door: de liefdeloosheid van het huwelijk, de ‘misdaad’ die hij beging door geen medelijden te hebben met iemand ‘die ongelukkig was’. Maar in Mijn zelfmoord staat de wanhoop lichtvoetigheid en zelfspot nooit in de weg. ‘Mijn zelfmoord is de lucide verantwoording van een totaal niet zwartgallige, volkomen onchagrijnige filosoof, die aantoonbaar genoegen schepte in het zo sprankelend mogelijk formuleren van de aanleidingen en redenen van zijn zelfverkozen dood. Een vrolijker, geestiger, ironischer geschrift over de beladen materie zelfmoord is mij niet bekend.’ – Jeroen BrouwersHenri Roorda van Eysinga, Frans-Zwitsers schrijver van Nederlandse origine, werd in 1870 in Brussel geboren als zoon van journalist Sicco Roorda, criticus van het koloniale bewind en penvriend van Multatuli en Domela Nieuwenhuis. Henri schreef libertaire verhandelingen over onderwijsvernieuwing en, onder het pseudoniem Balthasar, columns voor Zwitserse dagbladen. De auteur van Mijn zelfmoord geldt als de grootste humorist van Franstalig Zwitserland.
Lees verder
24 april 2025 16:09
1 recensie
Henri Roorda
In "Mijn zelfmoord" legt Roorda op soms ironische manier uit hoe hij tot de beslissing is gekomen om uit het leven te stappen: geldnood, de dodelijke routine van zijn job als wiskundeleraar, een verwaterd huwelijk, ... Een zwaarwichtig onderwerp dat echter nergens zwaarmoedig of overdreven serieus wordt behandeld, onderverdeeld in verschillende korte hoofdstukjes, met naar het einde toe wat aforismen. Zoals Brouwers terecht opmerkt in het nawoord (een essay uit "De laatste deur") is er ergens verwantschap met Cioran.