Gerard Reve
Deze boeken van Gerard Reve staan voor je klaar.
Bekijk de boeken van Gerard Reve
Alles wat je wilt weten over deze auteur
Rond Gerard Reve speelden vaker controverses: scherpe uitspraken, erotische fantasieën en provocaties riepen weerstand en debat op. Toch toont dit hoe Gerard Reve als publieke intellectueel zijn tijd uitdaagde en schurende vragen stelde over moraal, kunst en identiteit. Juist door het ongemak niet te mijden, blijft Gerard Reve relevant: hij dwingt lezers na te denken over grenzen van kunstvrijheid, taal en persoonlijke overtuiging
De biografie van Gerard Reve
Gerard Reve (1923 – 2006) geldt als een van de grootste Nederlandse schrijvers van de twintigste eeuw. Hij brak door met zijn debuutroman De avonden (1947), een rauw en beklemmend portret van naoorlogs Nederland, dat later zou uitgroeien tot een klassieker. Met dit boek, en later met werken als Werther Nieland (1949), Op weg naar het einde (1963) en Nader tot U (1966), vestigde hij zijn naam als een van de Grote Drie van de Nederlandse literatuur, samen met Harry Mulisch en Willem Frederik Hermans.
Reve stond bekend om zijn compromisloze stijl, zijn ironie en de manier waarop hij religie, erotiek en dood met elkaar vervlocht. Zijn openheid over homoseksualiteit en zijn vaak provocerende uitspraken leverden hem zowel bewondering als controverse op. Het beruchte ‘Ezelproces’ uit 1966, waarin hij werd beschuldigd van godslastering, groeide uit tot een principiële rechtszaak over vrijheid van meningsuiting. Reve werd uiteindelijk vrijgesproken, een overwinning die hem definitief tot een prominente culturele figuur maakte.
Naast romans en novellen schreef Reve talloze brievenboeken, waarin zijn persoonlijke stem en literaire spel met fictie en werkelijkheid samenkomen. Titels als De taal der liefde (1972), Lieve jongens (1973), Moeder en zoon (1980), Het Boek van Violet en Dood (1996) en Het hijgend hert (1998) tonen steeds weer de mengeling van ernst, spot en mystiek die zijn werk kenmerkt.
Zijn leven was minstens zo bewogen als zijn oeuvre. Hij woonde in Nederland, Engeland, Frankrijk en België, en verbleef langere tijd in het Friese Greonterp, waar hij met zijn partners ‘Teigetje’ en ‘Woelrat’ leefde. Later deelde hij zijn leven met Joop Schafthuizen, die hem tot zijn dood verzorgde. In zijn laatste jaren leed Reve aan Alzheimer. Hij overleed in 2006 in Zulte, Vlaanderen.
Reve werd onderscheiden met onder meer de P.C. Hooft-prijs (1968) en de Prijs der Nederlandse Letteren (2001). Zijn invloed is blijvend: hij wordt gelezen, bekritiseerd en bewonderd, en zijn werk vormt een onmisbare pijler van de moderne Nederlandse literatuur.